Ik heb niets tegen grijs. Integendeel. Grijs kan andere kleuren mooi laten vlammen.
De huidige ontkleuring van sommige architectuur lijkt echter een reactie op het wellicht te lukrake
kleurgebruik uit de recente geschiedenis. Voorbeelden hiervan zijn het postmodernisme en de toepassing van te
zoete kleuren in andere minder fraaie architectuurvormen, en de 'opleuking' van bestaande bouw met een ongepaste
kleuren-verf-soep.
Daarbij is de tendens misschien ook te wijten aan de huidige staat van Nederland: angstig, onzeker en weinig ruimhartig
naar 'anders en anderen'. Dan liever grijs, veilig en onopvallend. En netjes.
In de mode is dit fenomeen ook gesignaleerd: in onzekere tijden kleden mensen zich liever niet al te opzichtig,
dus draagt men zwarten en grijzen. Dit gedrag schijnt te worden veroorzaakt door de zogenaamde 'FUD factor':
Fear Uncertainty en Doubt. Zwarten en grijzen in kleding worden als veilig ervaren, en tegelijkertijd als tijdloos en chique.
In de architectuur werkt het in principe hetzelfde. Van groot belang is echter wel de verhouding kwantiteit-kwaliteit: de hoeveelheid
niet-kleur ten opzichte van de hoeveelheid kleur. Die lijkt hier uit balans. De overmaat aan grijzen in de gerenoveerde
Tuinsteden oogt eerder voorzichtig en onzeker (uitzonderingen natuurlijk daargelaten).
Recente renovatie Ookmeerflats:
Oude situatie:
De zegswijze uit de 60-er jaren van de vorige eeuw 'de architectuur is neutraal, want de mensen kleuren de gebouwen'
lijkt weer in zwang.
